Niezbędnik kobiety aktywnej

Co powinnaś wiedzieć o udzielaniu pierwszej pomocy dzieciom. Niezbędnik rodzica

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
7 czerwca 2016
Fot. iStock / baona
 

Wypadki chodzą po ludziach, to wiadomo nie od dziś. A ten, kto ma dzieci wie doskonale, że one są nieodłącznym elementem codzienności. I nie zawsze chodzi tu o poważne złamania czy zwichnięcia. Każdego dnia ciekawski malec robi rzeczy, od których rodzicowi nie raz się w głowie kręci. Dzieci są odważne i nie przewidują jeszcze konsekwencji swoich zabaw, przez co nie jeden raz trzeba wycierać łzy z dziecięcych policzków, dmuchać na otarcia i całować liczne siniaki. Nic nie działa lepiej i szybciej niż rodzicielska troska. Ale czasem nawet buziaki mamy czy taty nie będą tak skuteczne, jak dobrze zaopatrzona apteczka i umiejętność udzielenia pomocy dziecku.

Nie zawsze ustrzeżemy dziecko przed wypadkiem, ale zawsze musimy wiedzieć, jak udzielić pierwszą pomoc, począwszy od delikatnych zadrapań, skończywszy na konieczności wykonania resuscytacji krążeniowo-oddechowej.

Naucz się udzielać pierwszej pomocy dziecku. Od twojej wiedzy zależy jego życie

I. Nagłe zatrzymanie krążenia u dziecka

Zatrzymanie krążenia u dziecka, jest niezwykle stresującym i przerażającym doświadczeniem. Jednak w tej sytuacji, ostatnie co można zrobić, to spanikować w obliczu braku wiedzy, jak pomóc dziecku. Pamiętaj, że sposób udzielania pomocy różni się dla dwóch grup wiekowych dzieci:

  • niemowlę – dziecko poniżej pierwszego roku życia
  • dziecko – w wieku pomiędzy pierwszym rokiem życia a początkiem okresu pokwitania (osiągnięcia cech dojrzałości)

Niezależnie od wieku dziecka, musisz w pierwszej kolejności upewnić się, czy bezpiecznie możesz udzielić pomocy, ocenić stan dziecka oraz to czy reaguje ono na wołanie i potrząsanie

Starsze dziecko zapytaj głośno: Co się stało? Czy wszystko w porządku? Czy mnie słyszysz? 

a) Gdy dziecko reaguje – pozostaw je w pozycji zastanej i wezwij pomoc (999/112). Regularnie oceniaj jego stan.

b) Gdy dziecko NIE reaguje:

  • Poproś o pomoc lub wezwij pomoc (poproś o przygotowanie telefonu komórkowego).
  • Udrożnij drogi oddechowe:W tym celu obróć ostrożnie dziecko na plecy i odchyl głowę ku tyłowi:
    • jedna dłoń na czole,
    • druga dłoń 2–3 palcami unosi brodę do góry.
  • Oceń oddech (przy odchylonej głowie) w ciągu najwyżej 10 SEKUND!
    Poszukuj prawidłowego oddechu za pomocą:

    • wzroku – czy widzisz ruchy klatki piersiowej?
    • słuchu – czy słyszysz szmer powietrza w czasie wdechu/wydechu?
    • dotyku – czy czujesz na policzku strumień powietrza?

Gdy dziecko oddycha – ułóż je w pozycji bezpiecznej (na boku) i wezwij pomoc 999/112

Gdy dziecko NIE oddycha lub oddech jest nieprawidłowy

  • Wezwij pomoc – 999/112 (zrób to sam lub poproś kogoś o pomoc)
  • Rozpocznij RESUSCYTACJĘ

Uciskanie klatki piersiowej

Niemowlę (dziecko poniżej pierwszego roku życia)

  1. Ułóż 2 palce na klatce piersiowej w dolnej połowie mostka (na wysokości linii łączącej brodawki sutkowe) – połóż drugą dłoń na głowie dziecka w celu jej stabilizacji.
  2. Pochyl się nad poszkodowanym.
  3. Uciskaj szybko (100–120/min).
  4. Uciskaj głęboko (1/3 wysokości klatki piersiowej). Wykonaj 30 uciśnięć

Dziecko powyżej pierwszego roku życia

  1. Umieść nasadę jednej ręki bezpośrednio nad dolną połową mostka.
  2. Pochyl się nad poszkodowanym.
  3. Wyprostuj rękę w stawie łokciowym.
  4. Uciskaj szybko (100–120/min).
  5. Uciskaj głęboko (1/3 wysokości klatki piersiowej), jeśli brakuje ci sił, uciskaj dwiema rękami. Wykonaj 30 uciśnięć.

Oddechy ratownicze

Niemowlę (dziecko poniżej pierwszego roku życia)

  1. Wykonaj 2 oddechy ratownicze.
  2. Usta–usta–nos.
  3. Ułóż głowę w pozycji udrożnionych dróg oddechowych (pozycja pośrednia).
  4. Ułóż swoje usta tak, aby objąć jednocześnie usta i nos dziecka.
  5. Wykonaj delikatny oddech, aby unieść klatkę piersiową dziecka.
  6. Jeśli klatka piersiowa się uniosła, wykonaj łącznie 2 oddechy.
  7. Natychmiast rozpocznij następną serię 30 ucisków klatki piersiowej.

Dziecko powyżej pierwszego roku życia

  1. Usta–usta
  2. Odchyl głowę ku tyłowi.
  3. Ułóż jedną dłoń na czole dziecka i dwoma palcami (kciuk i palec wskazujący) zaciśnij płatki nosa.
  4. Drugą dłonią 2 lub 3 palcami unieś brodę ku górze i odchyl głowę ku tyłowi.
  5. Obejmij swoimi ustami usta dziecka tak, aby zachować szczelność.
  6. Wykonaj 2 oddechy, aby unieść klatkę piersiową dziecka.
  7. Natychmiast rozpocznij następną serię 30 ucisków klatki piersiowej.

Pamiętaj!

Kontynuuj cykl: 30 uciśnięć klatki piersiowej oraz 2 oddechy ratownicze do momentu:

  • przyjazdu pogotowia ratunkowego,
  • poprawy stanu poszkodowanego,
  • wyczerpania fizycznego,
  • zagrożenia bezpieczeństwa.

Niezwłocznie udzielona pomoc zwiększa szansę na przeżycie poszkodowanego dziecka nawet dwukrotnie.

II. Zadławienie

Do niedrożności dróg oddechowych może doprowadzić szybkie spożywanie pokarmów, lub też połknięcie przez dziecko małego przedmiotu.

Niedrożność dróg oddechowych wskutek zadławienia:

  • częściowa (łagodna) – światło dróg oddechowych nie jest zamknięte przez ciało obce i przepływ powietrza do dróg oddechowych oraz z dróg oddechowych jest możliwy – poszkodowany jest w stanie oddychać. Charakterystyczny dla niedrożności łagodnej jest naturalny odruch obronny organizmu, czyli kaszel.
  • całkowita (ciężka) – ciało obce zamyka światło dróg oddechowych. W takim przypadku zagrożenie życia poszkodowanego jest dużo większe – nie jest on w stanie mówić, kaszleć ani oddychać. Początkowo słyszalne świsty oddechowe z upływem czasu cichną i człowiek traci przytomność.

Dzieci poniżej 1. roku życia – schemat udzielania pomocy

  1. Jeśli niemowlę kaszle efektywnie, dodatkowe działania są ZBĘDNE. Obserwuj.
  2. Jeśli dziecko jest przytomne, ale nie kaszle lub kaszel jest nieefektywny, wykonaj 5 uderzeń w okolicę międzyłopatkową:
    • ułóż dziecko głową w dół na swoim przedramieniu
    • chwyć kciukiem i palcem za żuchwę, nie za szyję!
    • wykonaj do 5 energicznych uderzeń nadgarstkiem drugiej ręki w okolicę międzyłopatkową
    • po każdym uderzeniu sprawdź, czy ciało obce zostało usunięte.
  3. Jeśli uderzenia w okolicę międzyłopatkową są nieskuteczne, wykonaj 5 uciśnięć klatki piersiowej:
    • obróć niemowlę na wznak głową skierowaną w dół na wolnym przedramieniu i obejmij ręką jego potylicę
    • wyznacz miejsce jak do uciskania klatki piersiowej: dolna połowa mostka, szerokość około jednego palca powyżej dolnego końca mostka
    • wykonaj 5 uciśnięć klatki piersiowej, podobnie jak przy uciskaniu klatki piersiowej; wykonuj je wolniej, ale bardziej energicznie.
  4. Kontynuuj 5 uderzeń w okolicę międzyłopatkową na przemian z 5 uciśnięciami klatki piersiowej do czasu usunięcia ciała obcego.
  5. Jeżeli dziecko straciło przytomność, rozpocznij REANIMACJĘ

Dzieci powyżej 1. roku życia

  1. Dziecko z objawami częściowej niedrożności dróg oddechowych – kaszle, może oddychać – zachęcaj do kaszlu i nie rób nic więcej.
  2. Jeśli dziecko ma objawy całkowitej niedrożności (przestało kaszleć), ale jest przytomne, zastosuj do 5 uderzeń w okolicę międzyłopatkową:
    • stań z boku i nieco z tyłu za poszkodowanym dzieckiem
    • podłóż jedną dłoń pod mostek dziecka, pochyl je do przodu
    • wykonaj do 5 energicznych uderzeń nadgarstkiem w okolicę międzyłopatkową
    • po każdym uderzeniu sprawdź, czy ciało obce zostało usunięte.
  3. Jeżeli po 5 uderzeniach w okolicę międzyłopatkową ciało obcego nie zostało usunięte, zastosuj 5 uciśnięć nadbrzusza zgodnie z zasadami:
    • stań za dzieckiem i obejmij je ramionami na wysokości nadbrzusza
    • pochyl je do przodu
    • zaciśnij pięść i umieść ją pomiędzy pępkiem i wyrostkiem mieczykowatym
    • wolną ręką obejmij zaciśniętą pięść i silnie pociągnij do wewnątrz i ku górze
    • powtórz tę czynność do 5 razy.
  4. Kontynuuj 5 uderzeń w okolicę międzyłopatkową na przemian z 5 uciśnięciami klatki piersiowej do czasu usunięcia ciała obcego.
  5. Jeżeli dziecko straciło przytomność, rozpocznij REANIMACJĘ.

III. Złamania i zwichnięcia kończyn

O złamaniu może świadczyć: ostry ból w miejscu urazu (poszkodowana osoba broni się przed dotykiem), niemożność poruszenia uszkodzoną kończyną i jej dziwny wygląd (widać na niej wyraźne zgrubienie, jest krótsza lub skrzywiona). Złamanej kończyny nie należy uciskać, ciągnąć, nadmiernie dotykać. Należy ją unieruchomić np. zrolowaną odzieżą na czas transportu do lekarza, a gdy złamanie jest zamknięte, obłożyć miejsce urazu zimnym kompresem. To samo zrób w przypadku zwichnięcia, które następuje gdy powierzchnie stawowe przemieszczają się względem siebie i wyglądają jakby wyskoczyły ze swojego miejsca.

IV. Oparzenia

Oparzenie to następstwo kontaktu skóry z wysoką temperaturą (ogniem, gorącymi powierzchniami, gorącymi płynami lub parą wodną), prądem elektrycznym lub chemikaliami.

1.Pierwsza pomoc w oparzeniu niewielkiej powierzchni ciała

1.Upewnij się, czy możesz bezpiecznie udzielić pomocy

2. Natychmiast schłodź miejsce oparzenia letnią lub zimną czystą wodą (nie używaj do tego celu lodu lub wody z lodem). Schładzać należy do czasu aż miejsce oparzenia przestanie boleć (ok. 15–20 min).

3. Po schłodzeniu miejsce oparzenia należy przykryć suchym, nieprzywierającym jałowym lub czystym opatrunkiem (nie stosować waty ani ligniny!).

2.Pierwsza pomoc w oparzeniu rozległej powierzchni ciała

1.Upewnij się, że miejsce zdarzenia jest bezpieczne, a następnie zadzwonić pod numer alarmowy 112

2. Jeśli na dziecku pali się ubranie, zgaś ogień (połóż dziecko na ziemi, każ mu się turlać, a następnie przykryj je mokrym kocem, który zdejmiesz po ugaszeniu ognia).

3. Rozpocznij natychmiastowe schładzanie, ale przez okres nie dłuższy niż 1–2 minuty. W czasie schładzania usuń odzież poprzez rozcięcie, usuń nieprzywarte do skóry resztki ubrań oraz ewentualną biżuterię.

4. Po schłodzeniu przykryj dziecko suchym kocem, aby nie doprowadzić do wyziębienia. Oceniaj stan dziecka regularnie w oczekiwaniu na przyjazd pogotowia ratunkowego.

3. Pomoc w przypadku rażenia prądem

Oparzenia elektryczne należą do najniebezpieczniejszych. Towarzyszą im objawy w miejscu oparzenia, takie jak w przypadku oparzeń termicznych oraz znaczne dolegliwości bólowe, a także może dojść do utraty przytomności.

1. Nie dotykaj dziecka, które ma kontakt z włączonym źródłem prądu. Wyłącz główny bezpiecznik zasilania.

2. Po wyłączeniu zasilania możesz dotknąć porażonego dziecka. Zadzwoń pod numer alarmowy 112 lub poproś o to inną osobę.

3. Sprawdź czy dziecko jest przytomne, czy oddycha.

4. Jeśli dziecko jest przytomne i oddycha samodzielnie, ułóż je w pozycji bezpiecznej do przyjazdu karetki pogotowia.

5. W przypadku niereagującego i nieoddychającego prawidłowo dziecka rozpocznij resuscytację krążeniowo-oddechową

4. Pomoc w przypadku oparzeń chemicznych skóry

Oparzenia chemiczne skóry powodują ostry ból, pieczenie, zaczerwienienie lub inne przebarwienie skóry w miejscu kontaktu, pęcherze, złuszczanie się.

Usuń środek chemiczny ze skóry. W przypadku substancji sypkich należy zetrzeć je ze skóry (nie wcierać!), a następnie płukać dużą ilością wody.

5. Pomoc w przypadku spożycia substancji chemicznej doustnie

W przypadku substancji żrącej spożytej doustnie występują: ból w obrębie początkowej części przewodu pokarmowego (jama ustna, gardło przełyk, brzuch), bladość lub siność warg i błon śluzowych oraz nudności i wymioty.

W przypadku spożycia substancji chemicznej doustnie, poleca się do wypicia płyny obojętne, o ile dziecko jest przytomne (np. woda, mleko). Absolutnie przeciwwskazane jest prowokowanie wymiotów!

V. Krwotoki 

Aby zatamować krwotok zastosuj ucisk bezpośredni i opatrunki uciskowe.

1.Przyłóż czystą tkaninę lub sterylny opatrunek na ranę i uciśnij ją. Zwalniaj ucisk co jakiś czas i sprawdzaj czy krwawienie zmalało lub ustało.

2. Unieś zranioną kończynę – to zmniejszy krwawienie.

3. Stosując ucisk nałóż na ranę uciskowy opatrunek. Jeżeli opatrunek przesiąknie, nałóż na niego kolejną, czystą warstwę i umocuj bandażem. Opatrunek powinien ściśle i płasko przylegać do rany. Ucisk nie może być jednak zbyt mocny – nie może odcinać dopływu krwi do kończyny.

4. Nie usuwaj zakrwawionych opatrunków – krzepnąca na nich krew pomaga zatamować krwotok.

5. Jeśli utrata krwi jest duża, wezwij pogotowie                                                                                                                                                                                                

Krwotok z nosa

Niewielkie krwawienia można opanować w domu przez uciśnięcie skrzydełka nosa do przegrody przez 5-10 min w pozycji siedzącej z głową pochyloną ku przodowi lub w pozycji leżącej na boku (zapobieganie krwawieniu do jamy ustnej i gardła dolnego). Po opanowaniu krwawienia wskazane jest stosowanie miejscowo maści zawierającej składniki dezynfekujące, hemostatyczne oraz nawilżające błonę śluzową nosa. Nie wolno odchylać głowy do tyłu.

VI. Poważniejsze urazy: zranienia, skaleczenia, otarcia

Przy głębszych zranieniach i rozległych otarciach dobrze jest zachować zimną krew i postarać się odwrócić uwagę dziecka od lecącej z rany krwi.

  • Zajmij się oczyszczeniem rany, najlepiej przemyj ją chłodną, bieżącą wodą bardzo delikatnie, tak aby nie spowodować bólu.
  • Następnie otarcie czy skaleczenie zdezynfekuj, ale bez użycia spirytusu, wody utlenionej czy jodyny. W aptece dostępne są spraye dezynfekujące rany, które są bezpieczne dla dzieci i nie powodują bólu podczas odkażania
  • Następnie po dezynfekcji konieczne jest założenie jałowego opatrunku.

Należy pamiętać, że jeśli rana jest głęboka i bardzo zabrudzona (np. ziemią), lub rana powstała w wyniku pogryzienia przez zwierzę, należy udać się z dzieckiem do chirurga, który obejrzy ranę, oczyścić ją i zdecyduje czy rana nadaje się do szycia oraz czy nie ma potrzeby wykonania szczepień.

Do opatrzenia tego rodzaju ran i otarć, warto mieć w apteczce :

Paski do zamykania ran Steri-Strip™

  • Przeznaczone do zabezpieczania i zamykania ran różnej długości bez konieczności szycia. Zamykają i zabezpieczają ranę, łączą brzegi ran, wspierając ich leczenie.
  • Zmniejszają ryzyko powstawania blizn, co potwierdzają dobre efekty kosmetyczne.
  • Wykonane z wytrzymałego i delikatnego materiału, nieinwazyjne.
  • Są łatwe w użyciu, aplikacja nie stanowi problemu również w warunkach domowych.
  • Są oddychające, zamykające ranę i jednocześnie zapewniające dostęp powietrza.
  • Zastosowanie hipoalergicznego kleju zmniejsza ryzyko alergii.

    Fot. Materiały prasowe

    Fot. Materiały prasowe

Opatrunek wodoodporny oddychający 3M Tegaderm™

  • Przeznaczony do opatrywania różnego typu ran, w tym ran ostrych takich jak: skaleczenia, powierzchowne oraz drobne oparzenia, otarcia, wkłucia, nacięcia pooperacyjne. Jest również odpowiedni do opatrywania słabo sączących się, powierzchniowych i drobnych ran przewlekłych, takich jak: odleżyny, owrzodzenia żylne, owrzodzenie stopy cukrzycowej.
  • Wodoodporny, oddychający opatrunek z technologią 3M Tegaderm+ Pad pomaga zapobiegać infekcjom rany, zapewniając jej lepszą ochronę przed bakteriami, wirusami oraz zanieczyszczeniami.
  • Jest wykonany z cienkiej foli, która nie przepuszcza wilgoci do wewnątrz i równocześnie umożliwia skórze oddychanie.
  • Właściwości absorpcyjne są wystarczające dla ran bez znacznego wysięku i krwawienia.
  • Dzięki odpowiedniej budowie warstwy chłonnej nie przywiera do rany.
  • Zapewnia komfort, dopasowując się do kształtu ciała i umożliwiając płynność ruchów. Estetyczny, dyskretny, nie ogranicza wykonywania codziennych czynności higieny oraz aktywności w wodzie.
  • Hipoalergiczny, idealny dla skóry wrażliwej, zmniejsza ryzyko alergii.

    Fot. Materiały prasowe

    Fot. Materiały prasowe

Opatrunek włókninowy z warstwą chłonną

  • Przeznaczony do stosowania w profesjonalnej opiece medycznej oraz opiece domowej.
  • Do opatrywania różnego typu ran, w tym ran ostrych takich jak skaleczenia, rany powierzchowne, drobne oparzenia, otarcia, nacięcia pooperacyjne.
  • Sterylny opatrunek włókninowy z warstwą chłonną zapewnia absorpcję dla ran bez znacznego krwawienia i wysięku.
  • Przyjemny i delikatny dla skóry. Jego podłoże wykonane jest z miękkiej, chłonnej włókniny.
  • Dzięki odpowiedniej budowie warstwy chłonnej nie przywiera do powierzchni rany, zapewniając jej oddychanie.
  • Zastosowanie hipoalergicznego kleju zmniejsza ryzyko alergii.

    Fot. Materiały prasowe

    Fot. Materiały prasowe

VII: Drobne skaleczenia

Drobne urazy i zranienia często są udziałem małych dzieci. Z nieznacznym rozcięciem skóry, każdy rodzic poradzi sobie w domu za pomocą sprawdzonego plastra.

Przy większości drobnych skaleczeń możesz łatwo uniknąć zakażenia. W tym celu:

  • Umyj ręce
  • Przemyj skaleczenie pod zimną, bieżącą wodą
  • Jeżeli rana jest czysta, wytrzyj ostrożnie skórę dookoła skaleczenia
  • Użyj plastra, lub opatrunku, który ochroni ranę przed zanieczyszczeniem

Jeśli z rany wydobywa się krew, przyspiesz jej zatrzymanie dzięki zastosowaniu  Viscoplast.

Zestaw plastrów idealnie sprawdzi się dzięki swoim zaletom:

Fot. Materiały prasowe

Fot. Materiały prasowe

  • idealne do opatrywania drobnych ran, takich jak zadrapania, skaleczenia i niewielkie powierzchniowe rozcięcia powstałe np. przy goleniu
  • plastry mają działanie miejscowe, na powierzchni skóry. Po nałożeniu opatrunku krew i inne wydzieliny z rany w zetknięciu z zawartą w opatrunku oksycelulozą tworzą na powierzchni rany „żelowy” skrzep co zabezpiecza przed ponownym krwawieniem.
  • miękkie, dopasowujące się do kształtu ciała
  • pozwalają skórze oddychać
  • Zestaw zawiera 14 szt. plastrów w 3 kształtach: 2 szt. E 22.5 mm, 6 szt. 57 x 16 mm, 6 szt. 72 x 19 mm.

W każdej apteczce doskonale się sprawdzi także : bogaty zestaw różnorodnych plastrów na każdą okazję.

  • W unikalnym kształcie zapewniającym ochronę dookoła rany
  • Idealnie wodoodporne, szczelnie chronią przed wodą 
  • Delikatne i oddychające plastry dla dzieci z kolorowym nadrukiem 
  • Na otarcia, na miękkiej piance do opatrywania odcisków, haluksów i otarć na stopie
  • Delikatne i oddychające plastry dla skóry wrażliwej.

    Fot. Materiały prasowe

Warto mieć pod ręką dobrze zaopatrzoną apteczkę, oraz na bieżąco przypominać sobie zasady udzielania pierwszej pomocy. Dzięki temu żadna sytuacja was nie zaskoczy, a wy będziecie wstanie pomóc swojemu dziecku, gdy tylko nastąpi taka konieczność.

źródło: ,


Wpis powstał przy współpracy z firmą

 


Niezbędnik kobiety aktywnej

Dieta TLC – dopełnienie trio najzdrowszych diet na świecie

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
7 czerwca 2016
TLC
Fot. Pixabay / condesign /
 

W pogoni za przedłużeniem zdrowia i młodości, korzystamy z przeróżnych kosmetyków, zabiegów i diet. Szczególnie te ostatnie cieszą się wielkim zainteresowaniem wśród kobiet na całym świecie, ponieważ pozwalają jednocześnie zawalczyć o ładniejszy wygląd i  lepsze funkcjonowanie organizmu. Aby skorzystać naprawdę mądrze z pomysłów dietetyków, należy wybrać taki styl żywienia, który w zdrowy i bezpieczny sposób pozwoli osiągnąć założone cele. Nie warto eksperymentować z „cudownymi” dietami, które pod postacią głodówek czy też obostrzonych zaleceń spożycia pewnych produktów, mogą zaprowadzić organizm na skraj wyniszczenia. 

Lepiej jest przyjrzeć się tym dietom, które faktycznie opracowane przez specjalistów, a nie domorosłych dietetyków, przynoszą wiele korzyści dla organizmu. Specjaliści zgodnie uznali, że do trójcy najzdrowszych diet można zaliczyć dietę DASH, dietę kliniki Mayo oraz dieta TLC.

TLC (Therapeutic Lifestyle Changes)

To nie jest zwykłą dieta, która ma na celu jedynie szybką redukcję nadprogramowych kilogramów, nie zagraża równie ekspresowym efektem jo-jo. Dieta TLC znana jest jako terapia zmiany stylu życia, mająca na celu zapobiegania wielu chorobom oraz zachowania dobrego zdrowia. Może ja zastosować każdy, ale szczególne efekty przyniesie u osób, które borykają się ze schorzeniami układu sercowo-naczyniowego, hipercholesterolemią oraz są obciążone genetyczne tymi chorobami. Trwała zmiana złych nawyków żywieniowych naturalnym torem doprowadzi również do redukcji masy ciała i zachowania zgrabniejszej sylwetki i lepiej funkcjonującego organizmu, a to jest nie do przeceniania. Warto zaufać zaleceniom diety TLC, które opracowała amerykańska organizacja National Institutes of Health (Narodowy Instytut Zdrowia).

Wprowadzenie zasad diety TLC

Przede wszystkim należy zmodyfikować dotychczasowy jadłospis, i znacznie ograniczyć produkty sprzyjające chorobom serca i układu krążenia, oraz zwiększających poziom „złego” cholesterolu (LDL) we krwi. Jeśli do tej pory hołdowałaś niezdrowemu trybowi życia, zmiany wprowadzaj stopniowo, ale systematycznie. Zasady prowadzenia diety TLC opracowane zostały w książce książce „Your Guide to Lowering Your Cholesterol With TLC”.

Aby tego dokonać, należy rozstać się z :

  • produktami bogatymi w nasycone kwasy tłuszczowe (tłuszcze zwierzęce) i tłuszcze trans. Nie powinny one po modyfikacji jadłospisu aby przekraczać 7% dziennego zapotrzebowania, należy obniżyć podaż cholesterolu do maksymalnej ilości 200 mg na dobę
  • solą i produktami w nią bogatych, czyli żywności wysoko przetworzonej (w tym fast-foodów). Można pozwolić sobie na 1 łyżeczkę soli kuchennej w ciągu dnia
  • tłustym nabiałem
  • potrawami smażonymi
  • słodyczami

Zamiast tego wprowadź:

  • 10–25 g nierozpuszczalnego błonnika na dobę, który blokuje przyswajanie szkodliwych tłuszczów z układu pokarmowego. Znajdziecie go w  produktach z pełnego ziarna oraz warzywach i owocach
  • ok. 2 g steroli i stanoli roślinnych, zmniejszających poziom frakcji LDL cholesterolu. Znajdują się w olejach: rzepakowym i słonecznikowym, oraz w orzechach i warzywach strączkowych
  • kaloryczność diety powinna zostać indywidualnie określona do wieku, płci i BMI, jeśli dodatkowym efektem ma być utrata masy ciała
  • przynajmniej 6 porcji produktów zbożowych (1 porcja to np. 1 kromka chleba pełnoziarnistego, mała garść płatków owsianych czy ½ szklanki ugotowanego ryżu)
  • 3–5 porcji warzyw (1 porcja to np. szklanka sałatki z zielonych warzyw lub 1 średniej wielkości ziemniak)
  • 2–4 porcji owoców (1 porcja to np. 1 średnie jabłko, ½ szklanki pokrojonych świeżych owoców czy ¼ szklanki owoców suszonych)
  • 2–3 porcje chudego nabiału (1 porcja to np. małe opakowanie jogurtu naturalnego lub 1 szklanka mleka 1,5%)
  • do 150 g ryb/chudego mięsa/ drobiu
  • max. 2 żółtka jaj tygodniowo (białka bez ograniczeń)
  • świeże i suszone zioła
  • tłuszcze pochodzące z olejów roślinnych, nasion, pestek, orzechów czy awokado
  • ok. 1,5–2 litry wody
  • 30 min aktywności fizycznej
TLC


Fot. Pixabay / /

Przykładowy dzienny jadłospis

Śniadanie:

  • talerz owsianki na chudym mleku,
  • 1 kromka pełnoziarnistego chleba, 1 łyżeczka dżemu,
  • 1 pomarańcza,
  • filiżanka zielonej herbaty

opcjonalnie

  •  2 kromki pełnoziarnistego chleba, 1 łyżeczka margaryny, 2 plasterki wędliny drobiowej, oraz pomidor lub ogórek,

II śniadanie

  • 1 kromka pełnoziarnistego chleba, 1 łyżeczka margaryny, 1 plasterek szynki drobiowej, pół pomidora lub ogórka,
  •  szklanka soku pomarańczowego (bez cukru)

opcjonalnie

  • dowolny owoc (średniej wielkości, np. banan lub garść mniejszych, np. jagód, czy winogron), lub niewielka porcja warzyw (100 g), na surowo, ugotowanych lub w formie sałatki (bez sosów i innych dodatków).

Obiad:

  • zupa oparta na warzywach, np. jarzynowa lub pomidorowa,
  • 2 łyżki ciemnego makaronu,
  • filet z ryby (najlepiej z dorsza), pieczony w folii lub na parze (zamiast ryby może być chudy drób – bez skórki)
  • 100 g gotowanych warzyw,
  •  szklanka soku warzywnego,

Podwieczorek:

  • szklanka koktajlu z banana i maślanki, z dodatkiem łyżki siemienia lnianego

opcjonalnie

  • jogurt naturalny i garść jagód lub innych leśnych owoców,

Kolacja:

  • 2 kromki pełnoziarnistego chleba,
  • miseczka chudego twarogu, pomidor i łyżka szczypiorku,
  •  filiżanka zielonej herbaty.

źródło: , 


Niezbędnik kobiety aktywnej

Sport, to się dziedziczy. Jak wychować odpowiedzialnego i aktywnego młodego człowieka

Ewa Raczyńska
Ewa Raczyńska
7 czerwca 2016
Fot. Flickr / Thierry Draus /

„Bo tylko siedzisz przed komputerem” – wyrzucasz swojemu dziecku. Spójrz na siebie i zobacz, co ty robisz w czasie wolnym? Czy twoje dziecko ma skąd czerpać inne wzorce, niż te kanapowe, kiedy po pracy, czy w weekend odpoczywacie przed telewizorem nie mając ochoty, ani nie proponując żadnej innej formy aktywności.

Później mamy pretensje do naszych dzieci, że są mało ambitne, nieodpowiedzialne, że nie potrafią zachować się w grupie. A przecież recepta na to jest bardzo prosta, wystarczy zadbać, by nasze dziecko pokochało sport. No dobrze chociażby polubiło, jakąkolwiek aktywności. Ale by tak się stało, sami musimy dać przykład.

Jeździcie wspólnie na rowerze? Na rolkach? Chodzicie na basen? Gracie w piłkę? Może narty? Cokolwiek? Jeśli nie, nigdy nie jest za późno by to zmienić. Z uprawiania sportu przez dzieci płyną same korzyści, ale by one chciały chociaż spróbować, my musimy dać im dobry przykład.

Stawiajmy w czasie wolnym na wspólną aktywność. Pokazujmy różne dyscypliny sportu – jest tak ciepło, można sprawdzić, czy w waszej okolicy jest możliwość wzięcia udziału w spływie kajakowym. Rozmawiajmy z dziećmi o tym, jak sport jest ważny, jak wiele dobrego może nam dać. A przede wszystkim nie oczekujmy, że nasze dziecko będzie odnosić wielkie sukcesy w sporcie, sport bez presji jest najważniejszy po to, by czerpać z niego radość.

Bo przecież uprawianie sportu:

– zwiększa odporność dziecka

Dzieci, które aktywnie spędzają czas zdecydowanie mniej chorują, rzadziej łapią infekcję. Ich organizm jest silny i zdolny do szybszego zwalczania jakichkolwiek objawów choroby.

– koryguje wady postawy

Basen to idealna forma korygowania postawy u dziecka. Nawet zajęcia korekcyjne mogą stać się świetnym punktem wyjścia do aktywności. A siedząc przed telewizorem? Naszemu dziecku nie rozwijają się mięśnie, krzywi się kręgosłup – musimy o tym wszystkim pamiętać.

Oczywiście oprócz tych prozdrowotnych wartości, jakie daje sport, jest jeszcze cała gama innych, bardzo istotnych, które będą kształtować charakter naszego dziecka na długie lata.

Fot. Flickr / peasap / CC BY

Fot. Flickr / /

Sport to odpowiedzialność

Jeśli już podejmujemy się uprawiania sportu, to bierzemy na siebie odpowiedzialność za uczestnictwo w treningach, za swoje wyniki. Mamy świadomość, że każdy najmniejszy sukces zależy tylko i wyłącznie od nas samych.

Sport to samodyscyplina

Nic tak nie uczy dyscypliny jak uprawianie sportu. Bo to regularne treningi, zestaw ćwiczeń do wykonania. Potrzeba bardzo dużo dyscypliny w samym sobie, aby wytrwać, aby chcieć uczestniczyć w powtarzalności i schemacie treningów. Mnie osobiście nic nie nauczyło samodyscypliny, jak właśnie sport, który uprawiałam będąc dzieckiem.

Sport to obrona przed słabościami

A raczej nauka radzenia sobie z nimi. Przecież każdy z nas ma w sobie lenia, nosi różne lęki, przekonania na swój własny temat. Boi się rywalizacji, a w sporcie temu wszystkiemu stawiamy czoła. Nie wiedząc kiedy zaczynamy sobie radzić ze słabościami?

Sport to umiejętność znoszenia porażek

Bo gdzie indziej, jak w sporcie musimy radzić sobie z przegraną, z krytyką. Przecież często sami stawiamy sobie cele, których nie udaje się od czasu do czasu osiągnąć. To właśnie uprawiając sport uczymy się wyciągać wnioski z porażek, nie załamywać się nimi.

Sport to wytrwałość w dążeniu do celu

To małe kroczki, które musimy wykonać chcąc osiągnąć wymarzony sukces. Mój syn chce wygrać turniej singli w siatkówce w tym roku. Już wie, że nie za tydzień, nie za miesiąc, ale żeby odnieść sukces musi do niego dążyć małymi kroczkami, zbierać po drodze swoje umiejętności  i być cierpliwym. Ostatnio zajął drugie miejsce. Radość – bezcenna.

Sport to budowanie poczucia własne wartości

Bo każdy najmniejszy sukces powinniśmy nagradzać. Nie chodzi o zdobywanie najwyższych celów, każda nowa umiejętność, każda szybciej przebiegnięta sekunda, każde wyjście z domu to już sukces, to walka z samym sobą, którą wygrywamy. I czuje to nawet nasze dziecko, choć wiadomo, że nie umie tego nazwać. A kiedy coś się udaje – jesteśmy z siebie dumnie i wiemy, ile jesteśmy warci.

Obawiasz się, że twoje dziecko trafi do galerii „kanapowców” – wyciągnij je w ten długi zresztą weekend na rower, idźcie na spacer, a może to ono zaproponuje ci jakiś aktywny sposób spędzenia czasu. Wchodź w to, mobilizuj siebie i dziecko i zachęcaj do uprawiania sportu.

linia 2px

Pamiętając o bezpieczeństwie swojego dziecka warto przy każdej aktywności  mieć przy sobie choćby minimalnie wyposażoną apteczkę. Małym sportowcom na wszelkie obtarcia i małe rany polecamy . Plastry z ulubionymi bohaterami bajek z pewnością dumnie będzie nosić każde dziecko. Poza tym mają one magiczną moc – sprawiają, że rana mniej boli. Nie zapomnijcie powiedzieć o tym swojemu dziecku. 😉

Mat. prasowe

Mat. prasowe

Warto też mieć w domowej apteczce rodzica aktywnego dziecka , które są przeznaczone do zabezpieczania i zamykania ran różnej długości. To świetna pomoc  w leczeniu małych cięć i ran bez konieczności szycia. Steri-strip zamykają i zabezpieczają ranę, łączą brzegi ran, ponadto paski zmniejszają ryzyko powstawania widocznych blizn, co potwierdzają dobre efekty kosmetyczne.

Mat. prasowe

Mat. prasowe


Artykuł powstał we współpracy z


Zobacz także

Pierwsza pomoc, co o niej wiesz naprawdę? Sonda dla mam

5 typów rodziców na placu zabaw. Spotkasz ich uciekaj! Czyli ukryte demony dorosłych… sprawdź, którym sam jesteś

plastry

Podstawowe wyposażenie kobiety aktywnej ruchowo. Bez tych rzeczy nie możesz się obejść!

http://danabol-in.com/shop/town-kiev/tabletirovannye/stanazolol/

www.danabol-in.com/shop/town-l-vov/inekcii/deka/

danabol-in.com/shop/town-har-kov/inekcii/trenbolon/